tag

[TAG] สุข 13

posted on 18 Jun 2008 14:15 by comichub in Diary

ได้ Tag มาจากน้องแยมกับกบมาอีกที 
ความสุข 13 ข้อเหรอ จะว่าง่ายก็ง่าย จะว่ายากก็ยากแฮะ บางข้อเหมือนแอบลอกการบ้านด้วย (ฮ่า~)

1. Me... Myself 
เชื่อว่าความสุขทุกอย่างเริ่มต้นที่ตัวเราเอง ถ้าตัวเองใจไม่สงบ ถึงจะมีอะไรอื่นมากมายก็หาความสุขไม่เจอ
ระดับความสุข และวิธีการหาความสุขของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกันอีก บางคนความสุขต้องแลกด้วยเงินทอง สิ่งของ บางคนแค่นั่งกินลมชมวิวก็มีความสุขแล้ว เอาเป็นว่าตอบคำถามต้วเองให้ได้ก่อนแล้วกันว่าความสุขของคุณคืออะไร ถ้าหาเจอความสุขก็จะมาเคาะประตูถึงที่เองล่ะ

2. Art
ตอบข้อนี้ฟังดูเหมือนแอ๊บเนียนเด็กอาร์ตเลย 5555 แต่ติดเป็นนิสัยไปแล้วว่าวันไหนอารมณ์ดี หรืออารมณ์ไม่ดี ถ้าได้วาดรูปก็จะรู้สึกดี (แต่บางทีก็เครียดกับเรื่องวาดรูปได้เหมือนกัน OTL) ถึงสกิลจะกิ๊กก๊อกแต่ก็เป็นอะไรที่ชอบทำและคิดว่าจะทำไปตลอดเท่าที่ยังมีมือจับดินสอ สำหรับเรากระดาษหนึ่งแผ่นกับดินสอ สีอีกหน่อยนึง ก็สร้างความสุขเล็กๆให้ได้แล้ว และก็เพราะวาดรูปนี่ด้วยที่ทำให้ได้รู้จักกับเพื่อนใหม่ๆ สังคมใหม่ บางคนกลายเป็นเพื่อนซี้ เป็นพี่เป็นน้องเป็นเหมือนครอบครัว ทุกวันนี้สวดมนต์ขอพรเกิดชาติหน้าก็ขอให้มีมือวาดรูปได้อีก จะวาดสวยวาดห่วยไม่สำคัญขอให้ได้วาดก็พอใจแล้ว

3. Friends & Family
ข้อนี้คงไม่ต้องพูดอะไรมาก ที่มีทุกวันนี้ได้ก็เพราะมีเพื่อนและครอบครัวคอยสนับสนุน ถ้าขาดเพื่อนหรือครอบครัวไปก็คงไม่มีความสุขแน่นอน ขอบคุณทุกคนที่ทนคบเราได้นะ เราไม่ใช่พวกชอบแสดงออก สำหรับคนที่ไม่ค่อยสนิทอาจจะดูเหมือนเย็นชาหรือหยิ่งด้วยซ้ำไป (เคยมีคนบอกยังงั้น แต่จริงๆเปล่าหยิ่งนะ หน้ามันเฉยๆง่วงๆ และบางทีไม่รู้จะคุยอะไรเลยไม่คุยซะงั้นเลยดูเหมือนกรูหยิ่ง 5555) หลังๆนี่ก็พยายามยิ้มให้ง่ายขึ้นแล้วล่ะ

4. Books & Manga
บ่อกำเนิดของจินตนาการครอบจักรวาล แค่มีหนังสือดีๆสักเล่มก็นั่งอ่านมันได้เป็นวันแล้ว ถ้าจะให้จำเพาะเจาะจงลงไปก็คงต้องบอกว่าชอบอ่านการ์ตูนมากกว่าหนังสือที่มีแต่ตัวหนังสือ เป็นพวกชอบดูภาพมากกว่าตัวหนังสืออ่ะนะ นี่ถ้าตำราเรียนมีภาพประกอบแบบการ์ตูนชั้นคงได้เกียรตินิยมเหรียญทองไปแล้ว 5555 บ่อยๆที่อ่านหนังสือที่ชอบแล้วมีรีแอ็คชั่นประหลาดๆ 5555 คิดว่าคนอื่นๆก็คงมีอาการประมาณนี้ หนังสือทำให้เรารู้สึกสุข เศร้า เหงา ตื่นเต้น ระทึกขวัญ วาบหวิว(?) ฯลฯ โลกส่วนตัวที่มีแต่เราเท่านั้นที่รู้สึกได้ นี่แหละความสุขของฉัน

5. Films & Musicals
ก่อนหน้านี้เป็นลูกค้าขาประจำของแผงดีวีดีเถื่อน เลยมักจะได้หนังฟอร์มเล็กที่ไม่หวือหวาแต่เนื้อหาดีๆมาดูเล่น แต่เดี๋ยวนี้ย้ายที่ทำงานแล้วเลยขาขาดจากแผงเจ้าประจำ อดเลย หนังดีๆที่ไม่จำเป็นต้องเป็นหนังทุนสร้างมหาศาล แต่ดูแล้วให้ความรู้สึกเต็มตื้นได้ อย่างเรื่อง Love Letter, Grave of the Fireflies, Gattaca, AI ฯลฯ หนังดีๆมีเยอะ แต่ตอนจะเขียนกลับนึกไม่ออก เอาเป็นว่าพวกนี้เป็นหนังที่ถึงจะรีรันสักกี่สิบรอบเราก็ยังนั่งดูด้วยความรู้สึกเต็มติ้นเหมือนทุกครั้ง ส่วน Musicals หรือละครเพลงเพิ่งจะมาเสพย์เอาเมื่อไม่นานมานี้ตอนเริ่มทำงาน เพราะค่าตั๋วมันก็แพงเอาเรื่องอยู่ แต่ความสุขที่ได้จากการดูละครเพลงมันคุ้มค่าคุ้มราคากับ 2-3 ชั่วโมงที่เราได้ดื่มด่ำกับเพลงเพราะๆ ได้เห็นตัวละครโลดแล่นไปมาบนเวที บางทีเก็บมานั่งฮัมเพลงต่อไปอีกหลายวันแน่ะ

6. Food
ตระเวนชิมของอร่อยคืองานอดิเรกของข้าพเจ้า คอลัมน์แนะนำร้านอาหารในนสพ.เป็นหน้าแรกที่เปิดอ่าน 5555
คนเราเกิดมาก็เอนจอยไลฟ์ให้เต็มที่ การกินก็เป็นการเอนจอยไลฟ์อย่างนึงเหมือนกัน อะไรอร่อยขอให้บอกจะตามไปชิม (ส่วนจะกลับมานั่งกลุ้มกุงเกงปริก็อีกเรื่องนึงนะฮ้า~) ชิมเสร็จแล้วก็มีแอบให้คะแนนเหมือนกันนะ อิชั้นเขี้ยวนะ 5555 ถ้าร้านไหนไม่อร่อยก็จะไม่กลับไปเหยียบอีกล่ะ โคตรเรื่องมากเลยเนอะ แต่ทำไมล่ะ ถ้าของมันไม่อร่อยจะไปเสียตังค์กินทำไม จริงมะ? ของอร่อยไม่จำเป็นต้องเป็นของแพง หูฉลามหม้อละหมื่นแต่รสชาติหมายังไม่แลก็มี แต่ข้าวต้มปลาที่อร่อยที่สุดอยู่ในตรอกที่แม่มสกปรกแมงสาปวิ่งพล่านที่สุด หรือบะหมี่ที่อร่อยที่สุดหม้อต้มเขรอะอาเฮียไม่ล้างมากว่า 40 ปีอะไรงี้ มันบ่แน่ดอกนายยยยย พูดแล้วก็คิดถึงแผงผัดไทยเก่าๆของอาซิ่มแก่ๆที่เคยขายหลังโรงเรียนประถม ตอนหลังเค้าสร้างตึกใหม่ อาซิ่มก็โดนไล่ที่หายไป หลังจากนั้นก็ไม่เคยได้กินผัดไทยที่ไหนอร่อยเท่าของอาซิ่มอีกเลย น่าเสียดายฝีมือคนเฒ่าคนแก่ นับวันยิ่งหาของอร่อยจริงๆกินยากขึ้นทุกที ความสุขหดหาย เศร้า OTL

7. Travel
ความฝันสูงสุดตั้งแต่สมัยเด็กๆแล้วคืออยากไปเที่ยวรอบโลก ไปให้ครบทุกทวีปเลย แต่พอยิ่งโตก็ยิ่งรู้สึกว่ามันไกลเกินเอื้อมขึ้นทุกทีๆ (กร๊ากกกก เพราะแกลบน่ะสิ) ชอบไปเที่ยวนะ ไม่ว่าจะไปเที่ยวหรือไปทำงานแล้วแว่บไปเที่ยว ชอบไปเปิดหูเปิดตาดูอะไรใหม่ๆ ชอบความรู้สึกว่าเราเป็นคนต่างถิ่น ทำไมไม่รู้ รู้สึกสเปเชียลดี (ประสาท?) เพราะมุมมองของคนต่างถิ่นจะเห็นอะไรสวยงามน่ารักไปหมด เดินไปเจอดอกไม้บานริมทาง อุ๊ยน่ารัก เจอเด็กน้อยซ้อมเบสบอล อุ๊ยน่ารัก ถ้าไม่ใช่นักท่องเที่ยวไม่มีอาการอย่างนี้นะเนี่ย บางทีไม่ต้องไปซื้ออะไรติดไม้ติดมือกลับมาหรอก แค่ไปเดินๆไปดูๆก็มีความสุขแล้ว แต่ไปมาทุกที่ เที่ยวสนุกก็จริงแต่ไม่มีที่ไหนอยู่แล้วสุขใจและอิ่มอร่อยเท่าไทยแลนด์ ขอยืนยันฮ่ะ

8. Pet
เดี๊ยนไม่รักเด็กแต่รักสัตว์ฮ่ะ อย่างนี้จะเป็นนางสาวไทยได้มั้ยเนี่ย (อยากเป็นก็เป็นไม่ได้อยู่แล้ว อายุเลยไปนาน) จริงๆเราก็ไม่ใช่พวกรักสัตว์เหมือนลูก เอามากอดเอามาจูบ หรืออุ้มไปด้วยทุกที่อะไรแบบที่บางคนรักขนาดนั้นหรอก ความคิดเราการเลี้ยงสัตว์มันเป็นภาระอย่างนึงเลยนะ แต่เป็นภาระที่เราเต็มใจแบก คุณนายเหมียวที่บ้านเคยเจ็บหนักต้องผ่าตัด ต้องดูแล ผลาญเงินไปหลาย แต่ก็ไม่เสียดายเพราะเราทนเห็นมันตายไปต่อหน้าต่อตาไม่ได้ สัตว์พวกนี้เค้าซื่ออ่ะ เวลามองเค้าสายตาที่เค้ามองมาจะประมาณว่า โลกทั้งใบมี(เจ้า)นายคนเดียว (เว่อร์ละ จริงๆมันอาจจะไม่ได้นึกยังงั้นก็ได้ มันอาจจะคิดแค่ว่าอีนี่เป็นทาสหาข้าวหาปลาให้ชั้นกินทุกวันก็ได้) เอาเหอะ จริงๆมันจะคิดยังไงก็ช่าง เราเองก็ไม่รู้ว่าเริ่มรักมันตรงไหนเหมือนกัน แต่จะรู้สึกดีทุกวันที่กลับบ้านมาแล้วคุณนายจะมารอรับที่หน้าบ้าน เข้ามาถูๆมาคลอเคลีย มาเกะกะให้เราบ่นพอเป็นพิธี แค่นี้ก็ทำให้รู้สึกว่ายังมีคนรอเรากลับบ้านอยู่ทุกวันแล้ว

9. Memory
บางที เรื่องราวเก่าๆ รูปถ่ายเก่าๆ เหตุการณ์ประทับใจ หลากหลายเรื่องที่เราเลือกเก็บเลือกจดจำไว้ เมื่อเอากลับมาย้อนดูอีกทีก็เรียกรอยยิ้มให้ได้เหมือนกัน เหมือนเพลงของปาล์มมี่ ความทรงจำสีจางๆ อ่ะ มีอยู่วันนึงนั่งจัดบ้านไปขุดเจออัลบั้มเพื่อนๆ เอามาเปิดดูแล้วก็นึกถึงเหตุการณ์ตอนนั้น ดูแล้วก็นึกถึงเพื่อนบางคนที่ไม่ได้ติดต่อกันซะนาน อดไม่ได้ต้องคว้าโทรศัพท์ไปเซย์ฮัลโหลซะหน่อย ได้พูดคุยเรื่องเก่าๆก็มีความสุขไปอีกแบบ

10. Money
ขกสารภาพเลยว่า I'm a material girl. ความสุขบางอย่างเงินก็ซื้อได้ ในโลกแห่งความเป็นจริง ถ้าไม่มีเงินก็อยู่ลำบาก แล้วถ้าแม้แต่อยู่ยังลำบากจะมีความสุขได้ยังไง บางคนอาจจะหาความสุขได้โดยไม่อาศัยเงิน แต่เรายังไม่บรรลุโสดาบันถึงขั้นนั้นอ่ะ ระหว่างรวยกับจนตูขอเลือกรวยไว้ก่อนล่ะ

11. BJD
กะว่าจะเก็บไว้เขียนเป็นข้อสุดท้าย แต่พอดีนึกอะไรไม่ออกละ ตัดจบด้วยข้อนี้เลยละกัน
ตอนนี้หมกมุ่นวนเวียนอยู่กับวังวน BJD (ฟังดูงงๆดีมั้ย) เปิดคอมมาหน้าต่างนึงต้องออนเว็บดอลไว้ละ ทุกวันนี้เด็กๆเรซิ่นที่บ้านก็มีสถานะเหมือนเป็นคนในครอบครัว น่าแปลกที่ยิ่งเราคลุกคลีกับเค้าก็เหมือนเค้าจะพัฒนาคาแร็กเตอร์ของตัวเองขึ้นมาเรื่อยๆ การนั่งเฝ้าดูว่าจินตนาการของเราจะสร้างให้เค้าเป็นดอลแบบไหนได้มั่งก็น่าสนุกดี อันนี้คุณแม่ๆทั้งหลายคงเข้าใจดี ที่รักเค้าไม่ใช่เพราะว่าเค้าแพง หรือเค้าแรร์ แต่เพราะเรารู้สึกผูกพันกับเค้ามากกว่า ดอลที่บ้านเลยไม่เก็บเข้ากล่อง ให้เค้าอยู่ในที่ที่เราเล่นกับเค้าได้ตลอด กลัวเค้าเสื่อมสภาพก่อนเวลาอันควรเหมือนกัน แต่คิดว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรถ้าเราอยากจะผูกพันกับเค้า แต่ไม่ค่อยได้เล่นกับเค้า แล้วมันจะผูกพันกันได้ยังไง? และการได้ทำอะไรให้เค้าก็ทำให้เรารู้สึกแฮปปี้กลับมาด้วย เชื่อมั้ยว่าถ้าเราทำอะไรไม่ดีกับดอล เช่น ทำเค้าเป็นรอย หรือว่าเล่นอะไรแผลงๆ เราจะรู้สึกกิลตี้ยังกับทำเพื่อนโกรธแน่ะ  ก็รู้ทั้งรู้นะว่านั่นคือดอลไม่มีชีวิตจิตใจ แต่ก็อดคิดยังงั้นไม่ได้ แปลกดีเนอะ ณ ตอนนี้ อยู่บ้านกับเรซิ่นแฟมิลี่ ถึงจะกินแกลบคลุกข้าวเคี้ยวกรุบๆก็มีความสุขดีค่า

หมดแระ เลยไม่ครบสุข 13 เลย ว้า~

 

ส่งต่อ Tag ให้คนอื่นด้วยละกัน จะได้มีความสุขกันเยอะๆ
เอ้า รับไปทำซะดีๆ
เรย์ Raykit, รินจัง, เจนจัง, น้องมุก, มุจัง, พี่ผึ้ง, พี่กบ chihaya, vee vee', dezarin, Ashepriness
และถ้าใครจะรับช่วงไปทำต่อก็ยินดีค่า

edit @ 18 Jun 2008 23:37:17 by = a n n =

Code Here.

www.flickr.com